Dünya’daki mutluluk oranlarına bakıldığında İskandinav ülkeleri her zaman başı çekiyor.

İskandinav ülkeleri her zaman “Dünya’nın en mutlu insanları” anketinde en başa oynarlar. Çoğu zaman İskandinav ülkelerinin tamamı ilk 10’da kendilerine yer bulurlar. Bunun sebebi olarak da hep bu ülkelerdeki müthiş refah düzeyi ve zenginlik anlatılır ama İskandinav ülkelerinde halkın çok mutlu ve mesut olmasının zenginlik düzeyiyle fazla alakalı olduğu söylenemez.

Dubai, Kuwait City, Cide gibi Arap şehirlerine gidince deli gibi bir refah ortamı görürsünüz. Caddeler geniştir, binalar yepyenidir, şehir bal döküp yalanacak seviyededir.

Dubai

 

Her yerde müthiş bir lüks ortamı vardır ve zenginlik dikkat çekicidir. Sokaklarda Porsche, Ferrari türü arabalar görmek gayet normaldir. İskandinav ülkelerinin hiçbirinde göz kamaştırıcı bir lüks görülmez, buna rağmen Arap ülkelerinin hiçbiri “en mutlu ülkeler” listesine giremezken İsveç, Norveç gibi ülkeler bu listelere çok rahat girerler.

İsveç, Norveç, Finlandiya (evet Finlandiya teknik olarak İskandinav ülkesi değil ama aynı sınıfta olduğu için dahil ediyorum) gibi ülkelere gittiğinizde karşınıza çıkacak olan manzara hiç beklemediğiniz bir manzara olabilir.

Yollar genelde incedir ve çoğu yol tek şerit gidiş, tek şerit gelişten ibarettir. Yollarda gördüğünüz arabaların çoğu Fiat tarzı ufak arabalardır ve çoğu insan toplu taşıma, bisiklet veya yürüyerek seyahat eder. Bu ülkelerde insanların çok azının iPhone tarzı pahalı telefonlar kullandığını görürsünüz, sokakta marka ürün giyimi minimum seviyededir, evlerin boyutu genel olarak ufaktır ve insanların tamamına yakını orta sınıftır.

Norveç / Oslo

 

İskandinavlar genelde araba, cep telefonu, bilgisayar gibi “lüks” sayılabilecek eşyaları 5 – 10 yılda bir yenilerler ve kültür olarak “aman her şeyin en yenisi bende olsun” merakı bunlarda pek görülmez.

Yani İskandinavların mutlu olmasının sebepleri arasında para ve refah seviyesi yok denecek kadar az rol oynar. Şu ana kadar gezip dolaştığım ülkeler içinde refah seviyesi ve zenginlik olarak en az ihtişama sahip olan ülkeler her zaman İskandinav ülkeleri olmuştur ve bu ilk karşılaştığımda beni çok şaşırtsa da üzerinden zaman geçip biraz düşününce artık şaşırtmıyor.

İskandinav ülkelerinin bu kadar mutlu olmasının sebepleri arasında kültürel sebepler en yukarı yazılmalıdır.

Günümüzde İskandinav ülkelerinde insanların bireyselliği, özgürlüğü ve eşitliği koruma altına alınmıştır. Çocuklara daha küçük yaştayken karşı cinsle yaklaşmalarının ayıp bir şey olduğu, sadece kendi cinsiyle takılması gerektiği aşılanmaz. Bu da çocukların ruhen sağlıklı olarak büyümesine sebep olur. Yine bu ülkelerde insanlar mal varlıklarıyla gösteriş yapma meraklısı olmadığı ve bu konuda sidik yarışı yapmadığı için insanlar paralarını lüks tüketim ürünlerine çarçur etmek yerine daha faydalı şekilde kullanabilirler.

Adamlarda “en lüks araba bende olsun da hava atayım” “en pahalı kıyafetleri ben giymezsem kızlar bana bakmaz” gibi dertler olmadığı ( veya çok daha az olduğu ) için maaşlar fazlasıyla yetmektedir.

Genelde mal mülkle hava atma olayı zenginlerle fakirler arasında uçurumlar olan, eşitsizliğin kültürün bir parçası haline geldiği kültürlerde görülen bir şeydir ama nüfusun büyük kısmının “orta sınıf” kabul edildiği ve gelirlerin birbirine çok yakın olduğu ülkelerde ( örneğin İskandinav ülkelerinde ) bu fazla görülmez.

Bu ülkelerde öyle baş döndürücü bir zenginlik pek bulunmaz ama insanların geleceği güvence altındadır.

Normal şartlar altında ABD’de çalışan bir mühendis İskandinav ülkelerinden birinde çalışan bir mühendise göre çok daha varlıklı olabilir ama ABD’de çalışan bir mühendis işini kaybederse kendisini bir anda fakirlikte de bulabilir. İskandinav ülkelerinde insanlar “işimi kaybedersem sokaklara düşerim” kaygısını diğer ülkelere nazaran çok daha az yaşarlar. Geleceğe dair fazla kaygının olmaması da tabi ki mutluluk katsayısını arttıracak olan bir etkendir.

Bunun dışında İskandinavlar genetik olarak güzel insanlar. Erkekleri de kadınları da güzel. Bunun toplumun ortalama mutluluğunda ne kadar rol oynadığını veya oynayabileceğini bilmiyorum ama mutlaka ekstradan bir getirisi vardır. Aslında mutlulukta genler de büyük bir rol oynamaktadır.

Gecen gün “ABD’deki en mutlu eyaletler” listesine baktım ve listede Minnesota, Kuzey Dakota, Montana gibi alakasız eyaletleri görünce şaşırdım ama daha sonra buraların genelde İskandinav kökenli Amerikalılar’ in yaşadığı eyaletler olduğunu hatırlayınca kafamda bir ampul yanmadı değil.

Son olarak, İskandinav ülkeleri “g*t donduran soğukları” yaşayan, kışın aylarca güneş ışığının neredeyse hiç gözükmediği ülkelerdir. Sert iklim bu ülkelerde hayatın bir parçası haline gelmiştir ve soğuk bir ülkede mutlu olmak gerçekten sıcak bir yere göre çok daha zordur ( evet kar yağışı en basta göze güzel gözükür ama o kari temizlemesi var, aylarca kat kat giyinmesi var, araba kullanırken tehlikeli yollarla mücadele etmesi var, insan 4 – 5 ay değil bir ay boyunca kar altında yaşayınca bile bıkıyor ). Bu yüzden bu ülkelerin “en mutlu ülkeler” listesine sürekli girmesi oldukça büyük bir başarıdır.

 

Kaynak: https://seyler.eksisozluk.com/iskandinav-ulkelerindeki-insanlar-neden-dunyanin-en-mutlu-insanlari-oluyor