bütün silahlarıyla saldırıyor zaman
bense elimde kalem önümde kağıt
savunmaya çalışıyorum kalbimi

o monotonluktan alıyor lojistik desteğini
benim arkamda uzak ve derinden gelen
sesin ve birkaç resmin
ve bedestan’da bir sahaf
kağıt kalem ulaşmazsa kırtasiyeden
halim duman

zaman evreni ele geçirmiş
her şeyi toz eden bir mengene
ben çifte aşk kuşanmış sevdaşör
iki dünyanın çekimine kapılmış
şaşkın uydu

sen de dinliyorsun işte
zaman hasret türküsüdür şimdi
ve her notası güdümlü bir zıpkın

dizelerimiz
savunma silahımız
yüreğini şiirsiz bırakma sakın
yanından fotoğrafı eksik etme
– yaralarını sararsın –

biliyorum
şimdi
tam da şu anda
derin uykulardasın
ben nöbetlerde

yücelbinici