kadının gözlerinde karanlık yırtılıyordu

içinde uzak bedensiz susmuş yar sesi

şiirin koynunda kem notayı vuruyordu

karanlıkta kadının gözleri yırtılıyordu

 

adamın yüreğinde karanlık yırtılıyordu

yüreği dar bedende piramit oluyordu

kum kilidi kadının gözüne kapanıyordu

karanlıkta adamın yüreği yırtılıyordu

 

kadın karanlıkta adamın tarihini yırtıyordu

akkorun gayzeri gözlerinden tarih akıyordu

kan durmuyordu adamın yüreğinde

kadının gözlerinden karanlığa düşüyordu

 

adam karanlıkta kadının maskını yırtıyordu

mecnun’ un ellerinden leyla’ nın yüzü akıyordu

mask tutunamıyordu kadının arsız yüzüne

adamın gözlerinden karanlığa düşüyordu

 

yar koynunu kaybetmiş aşk üşüyordu

 

 

yücel binici